กลัว

posted on 27 Jan 2010 17:07 by nami-nami

บางสิ่งที่แตกไปแล้ว ถึงจะต่อขึ้นมาใหม่ก็ไม่อาจจะกลับเป็นอย่างเดิมได้

 

 

 

 

น้ำตาแทบร่วง

 

 

ไม่ได้จะโทษว่าใครเป็นคนทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ ไม่ได้โทษเธอ เธอไม่ผิด ใช่ แน่นอน ชั้นรู้

อาจเป็นเพราะชั้นเองที่วิตกจริตมากไป

 

ถ้าแค่วิตกจริตก็คงจะดีไม่น้อย

 

เวลาที่มองเธอจากด้านหลังของห้อง เธอมักจะขะมักเขม้นเรียนหนังสืออยู่เสมอ บางครั้งกก็จะหันไปหัวเราะคิกคักกับคนข้างๆ บางครั้งก็เถียงครูแบบจะเขมือบลงไปทั้งตัว

ทุกครั้งทีมองไป เธอจะเป็นแบบนั้นเสมอ
ดังนั้นชั้นถึงเอาแต่คิดว่า คงไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก
มักจะปลอบตัวเองแบบนั้นเสมอ

 

แต่บางครั้ง พอถึงช่วงพัก

เวลาที่มองไป

แต่กลับไม่เห็นเธออยู่ตรงนั้น 

 

หายไปแล้ว

หายไป  แบบที่ไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

ไม่รู้นะ บางทีก็รู้สึกท้อเหมือนกัน อึดอัดมาตลอด แต่ทำอะไรไม่ได้ ดีแต่ปิดปากเงียบ แล้วอยู่เฉยๆ

ชั้นไม่เคยทำอะไรสักอย่าง

 

มันเปลี่ยนไปตอนไหนนะ

มันร้าวตอนไหนนะ

 

กลัวที่จะนึกมันออกเหลือเกิน

 

 

พอมานึกขึ้นได้ว่าแบบนี้คงไม่ดีแน่ เราคงต้องทำอะไรสักอย่างซะแล้ว

นั่นก็เป็นตอนที่ทุกอย่างอาจจะสายเกินไป

...ไม่สิ

 

มันอาจจะสายไปแล้วก็ได้

 

 

หากถอดใจตอนนี้ ทุกอย่างก็จะจบสิ้น คำพูดพวกนั้นก็จะกลายเป็นแค่คำหลอกลวงที่มีให้กันเท่านั้น

 

ไม่เคยคิดอยากให้มันเป็นแบบนั้นเลย

เวลาถือที่แก้วน้ำ ระวังเสมอ กลัวจะหล่นแตก กลัวเหลือเกิน
เพราะหากเศษแก้วมาบาดเข้าล่ะก็ มันคงจะเจ็บมากแน่ๆ

 

แต่กับสิ่งที่สำคัญกว่าแก้ว  แน่นอนว่าต่อให้ตาย ก็ต้องพยุงเอาไว้ ไม่ว่าที่ตรงนั้นจะสั่นคลอนขนาดไหน

จะไม่ยอมให้หล่นแตก

 

เพราะแค่เศษแก้วบาด มันยังเจ็บจนน้ำตาไหล

 

แล้วจะมานับประสาอะไร กับ...

 

 

 

กลัว

กลัวว่าทุกสิ่งที่พิมพ์ จะกลายเป็นสิ่งที่ทำให้เค้ามองว่าเรามันก็แค่ไอ้สันขวานที่ดีแต่พูด

 

แล้วจะให้ทำยังไง ทำยังไงชั้นถึงจะสื่อให้เธอได้รู้

หากไม่ใช่การมาพิมพ์ข้อความเหล่านั้น ผ่านสถานที่แห่งนี้

 

สถานที่ที่พวกเราตั้งใจว่าจะทำให้มันเป็น บ้าน

 

ก็รู้  ...คำพูดสวยหรูมักจะน่ารังเกียจในเวลาแบบนี้เสมอ

แต่ชั้นไม่อยากจะใช้คำแย่ๆ อย่างน้อยก็ในตอนที่เรายังคุยกันได้ อย่างน้อยก็ในตอนที่เธอยังยอมมองหน้าชั้น อย่างน้อยก็ในตอนที่เรายังเดินลงไปกินข้าวด้วยกัน อย่างน้อยก็ในตอนนี้

 

 

กลัว

 

กลัวที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

กลัวที่ไม่รู้ว่าแก้วในมือใคร จะหล่นซ้ำเป็นครั้งที่สอง

Comment

Comment:

Tweet

big smile เข้มแข็งและปล่อยวาง

#1 By on 2010-01-27 17:29